Schadevergoeding. Hoe werkt dat?

Hofmans Letselschade helpt slachtoffers om de schade te verhalen, op deskundige en persoonlijke wijze. Het traject om schadevergoeding te krijgen kan lang duren en ingewikkeld zijn. Het gaat om schade bepalen, schade berekenen en schade betalen. Daarnaast spelen nog zaken rondom het beperken van schade, voorschotten en schade van minderjarigen.

Schade bepalen

Hofmans Letselschade bekijkt samen met u welke schade er al geleden is en welke schade nog te verwachten is. Alle materiële en immateriële schade moet uiteindelijk worden vertaald naar een geldbedrag: de schadevergoeding. Daarbij gaat het alleen om die schade die door andere instanties niet gedekt wordt, bijvoorbeeld door uw zorgverzekeraar.

De hoogte van een schadevergoeding bij letselschade hangt af van veel factoren. De aard en ernst van het letsel hoeven hierbij niet altijd doorslaggevend te zijn.

De schadevergoeding wordt bepaald ‘naar redelijkheid en billijkheid’. Overigens geldt altijd het zogenaamde ‘indemniteitsprincipe’, dat betekent dat uw schade vergoed wordt maar niet meer dan dat. Belangrijk voor het bepalen van de schade is de vergelijking tussen uw persoonlijke situatie met en zonder ongeval.

Dat is niet altijd eenvoudig omdat niet met zekerheid bepaald kan worden hoe uw leven eruit had gezien zonder ongeval. Het kan bijvoorbeeld zijn dat u door het letsel minder verdient en pensioen opbouwt. Soms ontstaat discussie over de hoogte van sommige schadeposten. Hofmans Letselschade streeft daarbij een zo goed mogelijk resultaat na.

Schade berekenen

In Nederland is de situatie ook weer anders dan in andere landen, waaronder in de Verenigde Staten. Door TV- en media-aandacht wordt vaak verondersteld dat ‘Amerikaanse toestanden’ ook in Nederland zijn aangebroken. Dat is niet het geval; Nederland heeft een ander rechtssysteem.

Om meer duidelijkheid en harmonie te verkrijgen in de afhandeling van letselschades, heeft De Letselschade Raad een aantal richtlijnen ontwikkeld voor de berekening van sommige schadeposten. Deze algemene richtlijnen worden toegepast op uw specifieke situatie.

Een dergelijke berekening kan soms complex zijn of het kan gaan om een groot bedrag. Dan wordt een zogenaamd rekenbureau ingeschakeld. Het is immers van groot belang voor zowel u als slachtoffer als voor de verzekeraar dat er een deskundige schadeberekening gemaakt wordt door experts.

Schadevergoeding ontvangen

Zodra de vaststellingsovereenkomst door alle partijen is getekend, wordt het schadebedrag door de aansprakelijke partij aan u betaald.

Schade beperken

Ook al heeft u recht op schadevergoeding, dan heeft u tegelijkertijd ook de wettelijke plicht om de schade zo beperkt mogelijk te houden, de zogenaamde schadebeperkingsplicht. Als een voordeliger oplossing net zo goed is als een dure oplossing, dan hoeft de aansprakelijke partij niet de duurste oplossing te vergoeden. Kosten die gemaakt worden om de schade te beperken kunnen wel weer voor vergoeding in aanmerking komen.

Voorschotten

Een voorschot is een vooruitbetaling van schade die al is geleden of op (korte) termijn is te verwachten zolang er nog geen eindregeling is getroffen. Hofmans Letselschade zorgt waar nodig voor het verkrijgen van voorschotten. Dit is belangrijk omdat het verhalen van letselschade vaak lang duurt. Het voorkomt dat u in financiële moeilijkheden raakt. Voorbeelden van kosten waarvoor een voorschot kan worden gegeven zijn:

  • huishoudelijke hulp en kinderopvang
  • verzorging en verpleging
  • (para)medische behandelingen die de zorgverzekeraar niet vergoedt
  • reiskosten
  • verlies van arbeidsvermogen, het onvermogen om door te werken een inkomen te verdienen.

Minderjarigen

Wanneer er een schaderegeling wordt getroffen voor een minderjarige, dan moet de wettelijk vertegenwoordiger (ouder/voogd) van de minderjarige in de meeste gevallen toestemming hiervoor vragen aan de Kantonrechter. Als het kind ouder is dan 12 jaar, dan moet ook de minderjarige zelf het verzoek aan de Kantonrechter ondertekenen.

In de machtiging van de Kantonrechter staat vaak dat het betaalde geld moet worden belegd volgens de wettelijke voorschriften. Dit betekent dat er voor het kind een spaarrekening geopend moet worden met een zogenaamde BEM-clausule: ‘Belegging, Erfenis en andere gelden Minderjarigen’ (ook wel Beschikking Eigen Middelen).

De BEM-clausule betekent dat zolang het kind minderjarig is, niemand het geld mag opnemen tenzij de Kantonrechter daar toestemming voor verleent. Alleen de rente mag opgenomen worden. Deze clausule vervalt zodra het slachtoffer meerderjarig (18 jaar) wordt. Vanaf dat moment heeft het slachtoffer de mogelijkheid het geld te besteden zoals hij of zij wil.